• Een hart onder de riem

    16 mei 2019

    De menselijke geest zit vol mogelijkheden!  'Illusionist' mixed media op doek, 60x60

     

    Dag lieve mensen,

     

    Het maken van een vlog is een bijzonder en leuk proces. Het nadenken erover wat zal ik gaan zeggen, welke beelden laat ik zien, het bewerken van de film achteraf, knippen en plakken, muziekjes eronder etcetera.

    Nu is het zo dat ik op dit moment niet zoveel kan met mijn rechterarm. Een handicap die ik  al 19 jaar heb, voor de meesten niet zichtbaar is, maar wel een steeds grotere impact heeft op mijn leven. Soms heb ik er meer last van dan anders. Helaas heb ik op dit moment veel pijn en kan ik niet zoveel. Dus het maken van een vlog en alles wat daarbij komt kijken is jammer genoeg niet aan de orde.

    Dus ik dacht, ik “schrijf” een blog. En dit verschilt eigenlijk niet zoveel met een vlog aangezien ik op dit moment in plaats van tegen een camera tegen mijn computer praat! Want ik gebruik spraakherkenningssoftware  die soms een zéér poëtische invulling geeft van wat ik zeg J Maar wellicht “Schrijf” ik daar een andere keer nog wel eens over.

     

    Maar waarom dan een blog “schrijven” Als je zoveel pijn hebt?

    De behoefte om te creëren is in mij bijzonder groot en ik word dan ook zeer verdrietig als ik dat niet kan.  Gelukkig weet ik dat mijn kunstenaarsgeest is als water, meanderend langs obstakels, steeds weer nieuwe oplossingen zoekend voor dat wat er op mijn pad komt. Dat maakt mijn veerkracht zeer groot, zo hoor ik van anderen.

    Vandaar dat ik nu ook dit blog schrijf,  tegen jullie praat via mijn computer.  Want ik wil graag creëren! En als ik dan niet zelf kan creëren met potlood op papier, verf op doek, het maken van video’s, dan zoek ik een andere manier.

    Want misschien kan ik met dit vlog wel iets creëren via jou. Door jou te inspireren, je aan te zetten tot het maken van kunst, het creëren van iets, het onderzoeken van je creativiteit etcetera.

    Ik ben namelijk van mening dat er altijd wel een vorm is om richting te geven, uiting te geven aan creativiteit. Dat er altijd een weg zal zijn ook al je nog zo beperkt, kan je bijzonder weinig, heb je pijn, ben je gehandicapt, of zelfs de overtuiging dat je geen creativiteit in je hebt.

    Ik zie dit aan mijn vader. Hij had de ene fysieke tegenslag na de ander, moest het schilderen naar jaren opgeven. Zijn hele atelier ontruimde hij. Al zijn kwasten, penselen, schilderlappen, palletmessen en zelfs zijn doeken kwamen mijn kant op. Ik was blij met alle materialen maar vond het bijzonder pijnlijk om te zien dat hij het schilderen op moest geven. Een half jaar lang zat hij in  een stoel bij het raam, somber, niet wetend wat te doen.

    Maar, zoals ze zeggen: bloed kruipt waar het niet  gaan kan. Het creatieve gen in mijn vader liet zich niet onderdrukken! Het moest ergens heen, al die creativiteit hoopte zich op, het moest er uit!

    Mijn vader nam een pen ter hand en begon te schrijven. Eerst in biografische vorm over zijn leven van A tot Z. Net als bij het maken van een schilderij maakte hij de eerste schetsen hij zijn leven op papier en ontwikkelde hij zich verder en vanuit daar vond hij  de vorm die hem paste; poëzie.

    En van het een kwam het ander. Zijn leven werd omringd met woorden. In alles wat hij beleefde vond hij een gedicht. Of ik kan beter zeggen vind hij gedichten. Want hij is nog lang niet klaar met schrijven. Hij heeft net zijn tweede bundel uitgebracht.

    Zowel mijn vader als mijn moeder denken altijd in mogelijkheden. En dat geeft mij vertrouwen in mijn creativiteit. Ik zal altijd een vorm vinden om uiting te geven aan mijn creatiedrang. Dus misschien wil ik met dit  blog mezelf en ook jou een hart onder de ring steken dat er altijd een vorm van creativiteit is die passend is voor jou ook al wordt deze uit noodzaak geboren. En als je deze nog niet gevonden hebt dan vind je deze vast nog wel. Al is het maar in het praten tegen een computer.

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 57 keer bekeken

  • De zoektocht; de queeste - kunstvlog 10

    25 maart 2019

    Dag kunstvlogkijker!

    In dit vlog vertel ik over een film over Gerhard Richter; Werk ohne autor, de zoektocht van de kunstenaar en vraag ik me af of het hebben van een verhaal nodig is voor een kunstenaar.

    Ik hoor graag van je of je de film hebt gezien en welke gedachtes en vragen er zoal bij jou opkwamen.

    De zoektocht; kunstvlog kunstblog

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 89 keer bekeken

  • Kunstvlog Het proces en de appelboom

    3 december 2018

    Lieve kunstvlogkijkers!

    In dit kunstvlog vertel ik over een creatief proces en wat dit te maken heeft met een appelboom…

    Ik hoop dat jullie er weer van zullen genieten en er inspiratie uit halen voor je eigen proces en werkvormen. Ik hoor graag wat jullie er van vinden! (klik op de foto en het vlog begint)

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 131 keer bekeken

  • Kunstvlog De tijd zal het leren

    5 april 2018

    Dag lieve Kunstvlogkijkers!

    Dank je wel voor jullie reacties, erg leuk om te lezen! Ik hoor graag van jullie wat jullie van dit vlog vinden en of jij de tijd neemt..? hebt…? gebruikt…?

    Kunstvlog de tijd zal het leren

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 225 keer bekeken

  • Kunstvlog Afijken? Vooral doen!

    21 maart 2018

    Een kunstvlog over het belang van afkijken!

    Want hoe kan het toch dat als we een kraan repareren dat we ‘afkijken’ bij een klusjesman of een tutorial op zoeken op youtube terwijl we bij het maken van kunst denken dat we alles uit ons zelf moeten halen?

    Laat je me weten hoe het afkijken bevalt?

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 206 keer bekeken

  • Kunstvlog Nieuwe Ideeën

    14 maart 2018

    Dank jullie wel voor alle reacties op mijn vorige vlogs :)  Laat me vooral weer weten wat je van dit nieuwe vlog vind!

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 267 keer bekeken

  • Kunstvlog Leren fietsen

    7 maart 2018

    Weer een nieuw kunstvlog! Allereerst wil ik jullie bedanken voor alle reacties via diverse kanalen op mijn vlog. Erg leuk om te horen wat jullie er van vinden en laat me ook nu vooral weer weten wat je er van vindt!

    Ik heb het in dit blog over 'beginners'. Maar elk schilderij/tekening/scenario/gedicht etc. heeft een begin. Dus dit vlog is ook voor de 'oude rotten' in het vak of de door de wol geverfde kunstenaars :)

    Klik op de afbeelding en je wordt doorgelinkt naar de video.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 294 keer bekeken

  • Kunstvlog : Het begin

    28 februari 2018

    Vanaf heden vertel ik wekelijks in mijn kunstvlog over kunst en inspiratie! Beeldende kunst, het kunstenaarsbestaan, het proces, valkuilen, inspiratiebronnen etc. www.yetterohde.nl

    Klik op de foto om het Kunstvlog te zien. Je wordt doorgelinkt naar Youtube.

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 302 keer bekeken

  • Kritiek op je eigen werk in de eerste fase? Niet doen!

    14 september 2017

    Kritiek op je eigen werk in een pril begin? Niet doen!

    De cursussen bij Atelier Rohde* zijn weer begonnen en zo ook de basiscursus. Ik geef deze cursus tijdens de open atelier lesuren. Dit blijkt een fijne uitwisseling te zijn; de nieuwe cursisten kunnen afkijken bij de open atelier-ers en zij, op hun beurt, horen de opdrachten en tips die ik geef voor de basiscursus en doen daar hun voordeel mee.

    Afgelopen week legde ik in de basiscursus iets uit dat ook voor de open atelier deelnemers een ‘aha’ moment opleverde en ik wil dit graag met jullie delen:

    Jij als kunstenaar, cursist, creatieveling hebt geen invloed op de kritiek die je krijgt van anderen als je werk eenmaal af is….

    Maar! We kunnen wel invloed uit oefenen op onze eigen innerlijke criticus!

    Wat ik merk als mensen beginnen te tekenen of schilderen (en ook als ze al heel lang bezig zijn trouwens)  is dat ze al een duidelijk idee hebben over wat ze willen maken en hoe dit er uit moet komen te zien. Wat mij opvalt is dat mensen zichzelf  vast zetten aangaande het eindresultaat. Elke fase van het schilderij wordt beoordeeld op dit eindresultaat en het is moeilijk om de kwaliteit van het schilderij in de fase van dat moment te zien.

    (hier een aantal foto's van schilderijen van mij in de eerste fase)

    Ik heb mezelf twee dingen aangeleerd om mijn werk op waarde te schatten in de fase waarin het zich op dat moment in bevind.

    Ten eerste: uit geen enkele kritiek in de allereerste fase. Bedenk dat dit het begin is; een foetus lijkt in de eerste weken ook meer op een kikkervisje dan op een mens.

    Ten tweede: Analyseer je wat je niet bevalt.  Als je het bijltje er bij neer wil gooien, als je vind “dat het echt nergens op lijkt” kijk dan heel goed naar je werk. Je werk heeft geen baat bij neersabelende kritiek. Je werk vraagt om een volgende stap. Vraag je innerlijke criticus om genuanceerde, opbouwende kritiek en anders vraag je hem simpel weg om het atelier te verlaten. (of je schopt hem er uit, ook prima!)

    Kijk nog eens goed: Welk stuk bevalt je niet? Wat klopt er niet? Zoek uit waar het in zit en probeer dat stukje te veranderen. En kijk dan opnieuw. Geef je werk de ruimte om te ontstaan, don’t push the river.

    Julia Cameron zei ooit: “kunst vereist een veilige broedplaats” ** en daar ben ik het mee eens. Wees mild voor jezelf in de eerste fase, verheug jezelf op alles wat nog gaat komen in plaats van je te focussen op alles wat je al verkeerd zou hebben gedaan. Daar heb jij en je werk wat aan! 

     

     

    http://www.atelierrohde.nl

    ** The Artist Way, Julia Cameron, Indigo 2004

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 281 keer bekeken

  • Deel 2: Lang leve onverdeelde aandacht!

    11 augustus 2017

     

    Deze blog gaat verder waar mijn vorige blog is geëindigd. Wat mij de laatste tijd bezig houd is het volgende: Hoe zou het zijn als je onverdeelde aandacht voor je creativiteit had? En wat doet het eigenlijk met je als je steeds gestoord wordt in je creatief proces? 

    Ik onderzocht dit met een aantal deelnemers van Buitenkunst tijdens een workshop die ik gaf. Het tweede deel van de workshop heette:

    ‘Fuck vergankelijkheid -  is this about me?’

    ‘sMiddags werkten de deelnemers aan een schilderij waarbij ze elke stap vast legden en dit gelijk op sociale media deelden.

    Het verschil kon niet groter zijn met de ochtend workshop.(zie vorig blog) Mensen waren minder gefocust en waren steeds aan het wisselen tussen schilderen en fotograferen en updaten. Een deelnemer vertelde mij: “Ik vind het maken van het schilderij nu ondergeschikt, ik ben steeds bezig met wat ik in mijn volgende post zal gaan schrijven”.

    Wat mij opviel in deze workshop was dat de aandacht steeds verdeeld moest worden tussen het schilderij en de sociale media. Er was een continue schakelen tussen verschillende ‘taken’. Hierin werd ook een ‘tijdstekort’ ervaren. Herkenbaar?

    Ik heb mijn mening kunnen scherpen aangaande mijn onderzoek wat het met je doet als je alles deelt, of juist niet. Wat ik ‘smiddags zag was dat het schakelen tussen de sociale media en het schilderen een beperking was om in een flow te komen.

    Het creatief proces werd verstoord.

    Het wisselen tussen binnenwereld  (flow) en buitenwereld (sociale media) werkte beperkend voor het creatief proces.

    Ik ben van mening dat het goed is voor de kunstenaar, voor het creatief proces, om onverdeelde aandacht te hebben voor wat hij of zij creëert.

    --------------------------------------------------------

    De uitdaging!

    Mocht je dit willen onderzoeken bij jezelf dan heb ik een uitdaging voor je:

    Sta jezelf de komende dagen, laten we zeggen een week, toe om met onverdeelde aandacht iets te maken.

    Ik kan me voorstellen dat het bijzonder moeilijk is om je telefoon te laten voor wat hij is maar probeer het eens, 20 minuten? Valt te proberen toch?

    Zet je telefoon op vliegtuigstand, zet de wekker op 20 minuten en sta jezelf toe om:

    - Tekenen; pak een velletje papier, een kladblok en teken. Maakt niet uit wat, laat je potlood over het vel gaan en kijk wat er ontstaat, geen oordeel weet je nog?

    - Als je graag schrijft, krabbel je gedachten neer op een onbeduidend stuk papier.

    - Altijd al willen dansen? Zet je favoriete cd op en dans! Er kijkt niemand weet je nog?

    Probeer het eens een week uit, laat je creatieve flow lekker stromen zonder dat het ook maar ergens over hoeft te gaan, het mooi, interessant of verantwoord is.

    En laat mij vooral weten hoe het voor je was, ik hoor graag je ervaringen.

     

    Nb. Heel veel dank aan alle deelnemers die deze workshops gevolgd hebben!

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 512 keer bekeken

  • Meer blogs >>