Ik kreeg een berichtje van Exto, dat ik al 3 maanden geen nieuw werk had ge-upload. Dat klopt. Ik was namelijk een tijdje, laat ik het hedendaags zeggen, ‘een soort van’ afwezig.

Ik was namelijk bezig met ervoor te zorgen dat ik ‘zichtbaar’ werd in de kunstwereld. Ik was druk bezig met ‘verantwoord kunstenaarschap’.  Zakelijk ondernemen, netwerken, subsidies aanvragen, musea en galeries benaderen, sociale media uitzoeken en inzetten, etc.

Ik kwam niet meer echt tot autonoom werk maken. En als ik dit deed, ik kreeg er geen vat meer op. Schilderijen spraken niet meer tot me, ik voelde de verbinding niet. 

Steeds meer kwam ik in een ‘zakelijke handelen’ aangaande mijn werk en mijn zichtbaarheid terecht. Ondertussen vroeg ik mezelf niet meer af of het voor mij, voor Yette als mens, verantwoord kunstenaarschap was. Ik had het niet door, steeds verder dreef ik af van mijzelf.

Voor mijn verjaardag kreeg ik van mijn lief en mijn ouders, allerlei kadootjes gericht op plezier en ontspanning. Daardoor ging ik op yoga, porbeerde te ontspannen, mediteerde (of deed pogingen tot) en toch… ik voelde me moe en verdrietig. Ik zag niet in dat het niet goed ging.

Totdat ik op een ochtend huilend met de hond in de Ooijpolder liep en me af begon te vragen of ik depressief aan het worden was. Door een gesprek met mijn stiefmoeder besefte ik:

ik mis god, het universum, de verbinding, het gevoel dat alles met elkaar verbonden is, dat ik verbonden ben met iedereen en met de goddelijke stroom van het universum.

Haak je nu af? Of sta je open voor deze taal?

Als kunstenaar, als mens, als geliefde, als stiefmoeder… ik wil verbinding voelen.

Contact.

En nu; verantwoord kunstenaarschap?

Voor mij is dit bewust zijn van de creatieve stroom binnenin mij, zorgen dat ik de verbinding voel met mezelf, de mensen om mij heen, de materialen in mijn handen, het universum.

 

Dit is niet groot worden in de kunstwereld en opboksen tegen alles wat al gemaakt is of al gedaan is of meer likes heeft. Daar word ik helemaal niet gelukkig van. Ik wil mijn eigen weg vinden. De eerste stap is terug naar de bron. Het plezier van het maken, voelen en stromen!

De tweede stap is wat kan ik betekenen als kunstenaar?

Daar ga ik een volgende keer graag uitgebreider op in!

 

Hier alvast een tipje de sluier....

klik op: The artist way Nijmegen

 

 

 

 

 

 

Joost

7 juli 2017

Mooie post, nichtje. Dit zijn onderwerpen waar ik zelf ook mee worstel de laatste tijd. Gek genoeg geeft je tekst een verbinding die niet misschien uit een hele positieve hoek komt, maar het geeft me wel het gevoel dat ik niet alleen ben. Blijf vooral schrijven over je worstelingen en je inzichten, wie weet help je er mij ook een stapje mee verder. Liefs, dikke knuffel, en bij je in gedachten, Joost.


Yette Rohde

7 juli 2017

Dank je wel Joost, wat fijn om te lezen dat mijn post je een hart onder de riem steekt. Je bent zeer zeker niet alleen in je worstelingen omtrent je kunstenaarschap! Ik ben voornemens om te blijven schrijven. Dank je wel voor de aanmoediging. liefs en een knuffel terug, Yette


Jacqueline van der Horst

10 augustus 2017

Dank je vanuit mijn hart Yvette dat je de 'Artist Way' noemde. Ik kende het niet, heb het nu en ben in week twee. Stevig aan het werk en ik geniet ervan. Alle goeds, Jacqueline.


Reageer op dit bericht